ساختار واژه

زنهار و پرهيز:

آنچه در باره ي ساخت واژه در فارسي پايه ي هفتم، گفتيم(ساده و غيرساد)؛ ره زنِ ذهن برخي از همکاران شده است؛ زيرا با اندوخته هاي ذهني آنان راست نمي آيد. به همين سبب، به کوتاهي آن موضوع را توضيح مي دهيم:

واژه از ديد ساختار بروني و ظاهري در زبان فارسي، در نگاه نخست، به دو رده بخش مي شود: ساده و غيرساده( خود سه شاخه دارد) .

الف: ساده، ريخت و ساختي تك لَختي دارد؛ مانند« گُل، دل، شب، سيب، خوش».

ب: وندي، يك يا چند وند( پيش يا پس) در بافت و ساخت با واژه ي ساده همراه شده است؛مانند« گُل ها، سيبک، خوش تر، دانشمند».

پ: مرکّب، با هم آيي دو يا چند واژه ي ساده و آميختن آن ها در يكديگر؛مانند: «گل خانه، شب گرد، خوش خو».

ت: وندي- مرکّب، آميزش واژه هاي مركب با يك يا چند وند؛مانند گل خانه اي(گل+ خانه+ اي «وند نسبت»)، خوش خويي، دانش پژوه.

همکاران گرامي مي بايست از دادن دانش نابايست به دانش آموزان بپرهيزند و به اهداف برنامه ي درسي وگنجايي ذهن يادگيرندگان توجّه فرمايند.