زنهار و پرهيز

زنهار و پرهيز:

آنچه در باره ي ساخت واژه در فارسي پايه ي هفتم، گفتيم؛ ره زنِ ذهن برخي از همكاران شده است. به همين سبب، به كوتاهي آن موضوع را توضيح مي دهيم:

واژه از ديد ساختار بروني و ظاهري در زبان فارسي، در نگاه نخست، به دو رده بخش مي شود:

الف: ساده، مانند« گُل، دل، شب، سيب، خوب».

ب: غير ساده، مانند« گُل ها، شب رو، سيبك، خوب تر».

در مرحله ي دوم، غيرساده ها را از ديد كاركردِ وند، به دو دسته تقسيم مي كنيم:

-        صرفي، مانند( نشانه هاي جمع، نشانه هاي صفت برتر و عالي، ياي نكره، وندهاي صرف فعل و...)

-      اشتقاقي( فراوان هستند و دامنه ي بسيار فراخي دارند)

اكنون در نگاهي عام، غير ساده هاي غيرصرفي را بررسي و بخش بندي مي كنيم:

1-    مشتق، مانند سيبك؛(سيب+-َک)

3-    مشتق- مركّب، مانند گل خانه اي(گل+ خانه+ اي «وند نسبت»).

بنابراين، كلماتي مانند« گل ها و خوب تر»، از ديد ساخت، غيرساده ي صرفي هستند.

همكاران گرامي مي بايست از دادن دانش نابايست به دانش آموزان بپرهيزند و به اهداف برنامه ي درسي وگنجايي ذهن يادگيرندگان توجّه فرمايند.